Bewust worden

Bewustwording start bij tijd nemen voor jezelf. Dat is naar mijn mening de enige manier om dat te kunnen worden.


Wat is bewustwording?

Maar wat is nu eigenlijk bewustwording? Volgens Van Dale is de betekenis van het woord 'bewustwording': 'het inzicht krijgen in een situatie'.

Helemaal mee eens, maar wat kan dit je dan brengen? Waarom zou je je bewust willen worden van situaties? Heel simpel, om de regie van het leven meer in eigen hand te nemen, waardoor je steeds meer echt je eigen keuzes gaat maken. Met als gevolg dat je je GELUKKIGER voelt!

Dit vraagt om oefening en start naar mijn mening met tijd voor jezelf. Hoe simpel is dat hè! Gewoon tijd voor jezelf nemen. Dat is toch de normaalste zaak van de wereld? Niet dus. Want wij mensen zijn gewend geraakt om met de ratrace mee te doen, ons te houden aan strakke schema's die vaak van minuut tot minuut gevuld zijn, er te zijn voor anderen en jezelf weg te cijferen, door te gaan tot laat in de avond met zaken die belangrijk gevonden worden. En uiteindelijk belanden we moe in ons bed...weer een dag van ons leven voorbij. En daar is niks mis mee natuurlijk, maar wat ik zo jammer zou vinden is dat je dit allemaal onbewust aan je voorbij laat gaan. Dat het leven jou leidt, in plaats van dat jij de leiding neemt over je leven. En die ommekeer is makkelijk te maken. 'Ruimte nemen om de stilte op te zoeken' is het enige wat daarvoor nodig is. Want in die stilte, daar gebeurt het. Precies daar word je je bewust!


Wat levert het je op?

Contact met je innerlijke weten. En dat je daarop 100% mag vertrouwen. Hierdoor neem jij dus de leiding over jouw leven en overkomt het leven je niet meer.

Wist je dat je van je hoofd een compleet ander antwoord kunt krijgen dan van je innerlijke stem? Beide natuurlijk goed, aan jou daarin te kiezen, maar om uit bewustwording te leven, is het nodig om in contact te komen met je innerlijke stem. En als je eenmaal hebt geleerd naar je innerlijke stem te luisteren, wil dat niet zeggen dat je hoofd niet meer mee doet. Het is alleen zo dat je hoofd niet altijd meer automatisch de beslissing neemt. Dat bepaal jij zelf. We hebben ons hoofd nog steeds gewoon nodig. Onze prachtige stel hersens hebben we echt niet voor niets gekregen! Maar het uitgangspunt is anders. Je innerlijke stem is leidend en met je hoofd kun je de vertaalslag maken: Kijken wat nodig is, wat je volgende stap is.


Hoe zoek je die stilte op?

Het begint dus echt met tijd voor jezelf te nemen èn door de stilte op te zoeken (kan het niet vaak genoeg zeggen, haha). Daarvoor is het nodig dat je dit jezelf gunt, want jij bent de belangrijkste van allemaal.

Dus tijd nemen, tijd creëren door prioriteiten te stellen, of je agenda te blokken voor 'me-time'. Maakt niet uit, doe wat voor jou werkt, maar doe het!

En met me-time bedoel ik nu even niet lekker met vriendinnen gaan shoppen, of uiteten met je vriend of vriendin, je uitleven in de sportschool, maar ècht de ruimte te nemen om de stilte op te zoeken. Ook al zijn die al die dingen ook super belangrijk om ook te doen, maar niet als jouw doel is meer bewustwording te krijgen. Voor het creëren van bewustwording moet je, net zoals je dat doet wanneer je afspreekt met vrienden, een avondje naar de film of naar de sportschool gaat, tijd vrij maken. En ik gebruik niet vaak het woord 'moeten', maar laat het een vrije keuze zijn die je meer dan de moeite waard vind om het te gaan doen.


6 tips hoe je de stilte op kunt zoeken:

1. een wandeling in de natuur te maken
Zoek de rust op in de natuur en vertraag jezelf door langzaam te wandelen en niet als een idioot dat bosrondje probeert te doen zodat je weer op tijd terug bent voor je volgende afspraak in de agenda. Nee, als je een wandeling maakt, zorg er dan voor dat je minstens een half uur kunt wandelen.

Hoe? Vertraag je pas bewust en kijk eens om je heen wat de natuur jou wil zeggen. Wat valt je op? Benoem dat voor jezelf.

2. vijf minuten stilte nemen

Heb je weinig tijd, neem dan de me-time door even vijf minuten te verstillen. Ga ergens zitten waar niemand je kan storen en doe vijf minuten niets anders dan zitten en jouw gedachten laten komen die er zijn. Zonder oordeel, laat ze er gewoon zijn. Je hoeft er niets mee. Je zult merken dat wanneer je dit vaker doet je dit steeds makkelijker af gaat en het stiller wordt in je hoofd.

3. Geleide meditaties

Op YouTube heb je veel geleide meditaties over allerlei onderwerpen. Zelf maak ik vaak gebruik van meditaties van Commit Happiness. Zij maakt prachtige meditaties en heeft een prettige stem om naar te luiseren. Je voelt dat ze uit haar hart praat. Ik volg haar al enkele jaren. Ken haar niet persoonlijk, maar ben wel fan!.

4. Maak een intuïtieve tekening of een moodboard

Pak stiften, krijtjes, verf, potloden, pen en papier en ga gewoon zonder erover na te denken aan de slag met het tekenen van figuren. Laat je pen of potlood zijn werk doen op papier. Het hoeft niet mooit te zijn, het hoeft niets te worden, laat gewoon je fantasie en je hand de vrije loop. En als je klaar bent, observeer je gewoon jouw creatie. Wat zie je?

Of pak oude tijdschriften, een vel papier en scheur plaatjes uit de tijdschriften die jou raken (kan rondom een bepaald thema, bv relatie, werk, wens) en plak ze op het vel. Kijk er daarna van een afstandje na. Wat zie je?

5. Zet muziek op die je raakt

Muziek werkt helend. Door naar muziek te luisteren dat je raakt, kom je dichter bij je gevoel.

6. Schrijf je gedachten en gevoelens op

Door je gedachten en gevoelens op te schrijven, zomaar zonder dat je er te veel bij nadenkt, kom je ook dichter bij je gevoel. Met schrijven verlicht je hart. Of je het nu nog wel of niet eens terugleest, dat maakt niet uit.


Hoe werkt(e) dat voor mij?

Vijf jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker. Mijn wereld stond op zijn kop. Ik werd toen noodgedwongen teruggeworpen op mezelf. Uiteindelijk heeft het me ook veel moois gebracht, waaronder dat ik bewuster ben geworden van mezelf. Ik heb mezelf opnieuw mogen leren kennen. Na de operaties of chemo lag ik regelmatig op bed, omdat ik of me te beroerd voelde, of omdat ik mezelf in de weg zat. Dan kon ik uren luisteren naar bijvoorbeeld Primavera van Ludovico Einaudi. Dat nummer gaf me zoveel kracht. En terwijl ik daar dan naar luisterde, keer op keer, kwam ik steeds meer in contact met mijn innerlijke stem.

Als ik weer wat was opgeknapt, dan kon ik enorm genieten van wandelingen door het bos. Het was voorjaar en dan werd ik zielsgelukkig van de kleine groene blaadjes die weer begonnen te groeien aan de bomen. Al wandelend kon ik dromen over wat ik allemaal nog in mijn leven wilde gaan doen. Ik voel altijd veel dankbaarheid tijdens mijn wandelingen.

Ik heb denk ik wel 100 A4'tjes geschreven van al mijn belevingen tijdens mijn ziekte. De kans is groot dat ik daar nog wat mee ga doen in de toekomst, maar vijf jaar geleden werkte het voor mij vooral helend. Door te schrijven voelde ik me heel dankbaar en ik verwerkte ook meteen een stukje verdriet.

Het was voor mij vooral een intern proces en ben weer veel meer gaan voelen en heb geleerd naar mijn innnerlijke stem te luisteren. En een volgende stap was daar ook echt op te gaan leren vertrouwen. Heb ook geleerd dat alle emoties er mogen zijn. Als ik echt in contact ben met mezelf, voel ik een enorme power. Op deze manier ben ik erachter gekomen wat ik echt in het leven wilde gaan doen: mijn ervaring positief inzetten voor anderen. En het is een reis, waarvan de eindbestemming nog lang niet in zicht is. Ik leer elke dag. Het is een gevoel van enorme dankbaarheid voor alles wat er is.

Een paar weken geleden ontdekte ik weer een knobbeltje in mijn borst en er werd automatisch op een oude knop gedrukt. Angst nam het compleet van me over. Mijn innerlijke stem was in eerste instantie ver weg. Wat ik toen heb gedaan is de stilte opgezocht (en dat was beste eng eerlijk gezegd) en aan mijn innerlijke stem gevraagd: is het intuitie of angst wat ik voel? Met andere woorden: weet ik dat het knobbeltje slecht nieuws is of neemt angst het van me over? En de stilte vertelde me: het is angst. Ik hoefde niet bang te zijn, het is goed. Wat prachtig...je weet vaak gewoon zelf het antwoord. En ook ik heb hierin nog een lange weg te gaan, want ook al voelde ik met wat zekerder, ik was natuurlijk pas gerustgesteld toen de arts een echo had gemaakt en met vertelde: er is niets aan de hand! Maar het was een welkome bevestiging dat je werkelijk op je innerlijke stem mag vertrouwen als je daar tijd en ruimte voor maakt. Ik ben dankbaar dat ik al mooie stappen heb mogen maken, het maakt me een rijker mens en kijk ernaar uit nog heel veel te mogen blijven leren!

Uiteraraard was ik erg graag overgeslagen. Ik werd uit mijn drukke leven gerukt, compleet verward en vol ongeloof, maar gaandeweg het hele proces ben ik steeds bewuster geworden. De kanker heeft wat van me afgenomen, maar er ook wat voor teruggegeven: weer in contact met mijn echte ik en daar is precies de plek waar bij iedereen zijn of haar echte kracht zit om te doen in je leven wat je ècht wilt!

Het leven werpt je dingen toe, daar heb je geen invloed op. Het is wel aan jou hoe je er vervolgens mee omgaat.